Sinds september ligt Ons Va in bed.  Hij kan amper een uurtje in zijn stoel zitten en dan is hij doodmoe. ’s Avonds geven we hem eten in zijn bed.  Met heel veel moeite eet hij een klein beetje pudding en yoghurt.  Hij heeft wel steeds dorst en drinkt zijn fruitsapje en bijvoeding gretig uit.   

We proberen allerlei dingen uit om hem maar te laten eten: zelf koken, lekkere dingen en echte romige yoghurtjes en vers fruit mee brengen…

 

 

Als Ons Va een goede dag heeft, doet hij zijn ogen open en staart hij naar het licht in de kamer.  Hij kan nog enkel zijn vingers wat bewegen maar had deze week toch mijn hand te pakken. 🙂    

Ons Va verhuisde terug naar het vroegere gebouw van het rustoord. Daar ligt hij beter: niet meer in het donker en, afgeschermd van de straat.