Op 28 februari werd Ons Va 83 jaar.  We hebben het gevierd met iets lekkers.  We hadden nooit gedacht dat hij nog bij ons zou zijn maar bleven hopen… en het is hem gelukt !  Nu streven we naar Pasen….
Moederkesdag.  Ik had met Ons Va afgesproken om bloemen te kopen voor Ons Moe.  Hij probeerde zelfs ‘een gelukkige moederkesdag” te zeggen.

 

 

 

Einde mei. We hebben Ons Va nog steeds bij ons. Hij heeft echter een vreselijke doorligwonde. Het doet ons pijn om hem te zien liggen, wetende dat hij pijn heeft. Geleidelijk zien we hem terug achteruit gaan. Toch blijft hij zijn best doen om goed te eten… voor ons. Elke dag krijgt hij vers geperst appelsiensap, yoghurt met fruit en gemalen koekjes en soms een puddingske.
9 juni. Vaderkesdag.  Ons Va heeft pijn en eet slechts enkele lepeltjes van het taartje dat we voor hem bij hebben. Ineens wordt hij triestig en wilt hij ons steeds bij de hand houden.  Hij probeert te praten maar we verstaan hem niet.  Het voelt aan alsof hij afscheid neemt.